زندگی در کنیا

زندگی در کنیا – از نایروبی پایتخت جهان وطن گرفته تا سواحل زیبای سفید و شنی در امتداد ساحل مومباسا، کنیا همه چیز را دارد. و شما چه به عنوان مسافر با تور گردشگری کنیا و چه به عنوان یک مهاجر که در کنیا زندگی می کند، می توانید  از همه اینها و خیلی بیشتر لذت ببرید.

کنیا یکی از مقاصد پیشرو برای سافاری در جهان است، یکی از ارزان ترین کشورهای آفریقا از نظر هزینه زندگی، و به طور مداوم به عنوان یکی از بهترین کشورهای آفریقا برای تبدیل شدن به یک مهاجر رتبه بندی می شود. در اینجا، ما توضیح خواهیم داد که زندگی در کنیا چگونه است، و یک راهنمای مفید برای مهاجرانی که به کنیا نقل مکان می کنند، ارائه می دهیم.

زندگی در کنیا

پیشرفت در کنیا

این کشور اصلاحات سیاسی و اقتصادی قابل توجهی انجام داده است که به رشد اقتصادی پایدار، توسعه اجتماعی و ثبات سیاسی در دهه گذشته کمک کرده است. با این حال، چالش های اصلی توسعه آن همچنان شامل فقر، نابرابری، بیکاری جوانان، شفافیت و پاسخگویی، تغییرات آب و هوا، تداوم سرمایه گذاری ضعیف بخش خصوصی، و آسیب پذیری اقتصاد در برابر شوک های داخلی و خارجی است.

اقتصاد کنیا بین سال‌های 2015 تا 2019 به رشد گسترده‌ای به‌طور متوسط ​​4.8 درصد در سال دست یافت که به طور قابل توجهی فقر را کاهش داد (از 36.5 درصد در سال 2005 به 27.2 درصد در سال 2019 (2.15 دلار در روز خط فقر).

در سال 2020، شوک همه گیر COVID-19 به شدت به جنبه های مختلف خصوصا اقتصاد ضربه زد و تجارت بین المللی و حمل و نقل، گردشگری و فعالیت خدمات شهری را مختل کرد. خوشبختانه، بخش کشاورزی، سنگ بنای اقتصاد، انعطاف پذیر باقی ماند.پس از رکود در طول همه‌گیری کووید-19، تولید ناخالص داخلی کنیا در سال 2022 به 5.5 درصد افزایش یافت .

رشد تولید ناخالص داخلی به 4.8 درصد در سال 2022 کاهش یافت و پیش بینی می شود که در سال 2023 به 5.0 درصد رشد کند. نرخ فقر پس از افزایش در اوایل بیماری همه گیر، روند کاهشی خود را از سر گرفته است.

مزایای زندگی در کنیا

1. تنوع

علاوه بر اقیانوس هند، همسایگان این کشور سومالی ، اتیوپی ، سودان جنوبی ، اوگاندا و تانزانیا هستند. نه تنها ترکیبی طبیعی از این ملیت ها وجود دارد، بلکه 42 قبیله بومی کنیا نیز وجود دارد. سپس، به دلیل مناظر زیبای بی پایان، گردشگران از سرتاسر جهان به طور معمول وارد این کشور می شوند. و کنیا بطورکلی کشوری پر از مردم با انواع قومیت ها و پیشینه ها است.

2. تنوع زیستی

گیاهان و جانوران یکی از دلایلی است که این کشور آفریقایی مکانی زیبا برای زندگی است. ناگفته نماند که کنیا اساساً پایتخت سافاری است که به جذب میلیون ها بازدید کننده سالانه کمک می کند.

3. گردشگری و جاذبه ها

اگر دوست دارید از نزدیک با حیات وحش آشنا شوید، مکان‌هایی مانند مرکز زرافه یا سفر ماسای مارا وجود دارند که می‌توانید مهاجرت وحشی‌ها را در آنجا ببینید. اگر به هوای تازه و طبیعت نیاز دارید 24 پارک ملی، 15 ذخیره گاه، 6 پارک دریایی و چندین باغ وجود دارد. علاوه بر اینها 22 موزه، بنای تاریخی و مکان های تاریخی در سراسر کشور پراکنده شده است.

4. جامعه

یکی از امتیازات مهم در مورد زندگی در کنیا، جوامع یکپارچه، به ویژه در شهرهای بزرگتر است. به دلیل رونق عمده گردشگری کشور، همیشه یک موج خوب از نمایندگی فرهنگی در خارج از منزل وجود دارد. کنیایی‌ها بسیار استقبال می‌کنند و هر کسی را که این سرزمین را دوست دارد به ماندن تشویق می‌کند.

جامعه مهاجران سابق به خوبی با مردم بومی منطقه ارتباط برقرار می کند و این یک فضای هماهنگ برای همه ایجاد می کند.

5. زبان

یکی دیگر از دلایل خوبی که کنیا مکانی عالی برای زندگی در آن است، فراوانی زبان های صحبت شده است. زبان های رسمی این کشور سواحیلی و انگلیسی است و این بدان معناست که دلیلی برای ترس از ارتباط با مردم محلی وجود ندارد.

حتی اگر زبان‌های دیگری دارید که می‌خواهید صحبت کنید، احتمالاً کسی در اطراف وجود دارد که می‌تواند با شما صحبت کند. در کنیا مجموعا حدود 70 زبان صحبت می شود. اگر به دنبال اقامت در مناطقی هستید که زبان انگلیسی رایج‌تر است، نایروبی را امتحان کنید .

6. آب و هوا

نایروبی و مناطق اطراف از بهترین آب و هواهای جهان را دارند. دمای هوا بسیار عالی است، بطوریکه لازم نیست نگران طوفان برف یا گرمای شدید باشید.اگر می خواهید هوا کمی گرمتر باشد، به سمت جنوب به مومباسا بروید . در ساحل، این شهر می تواند گرم شود، اما پس از آن شما اقیانوسی برای خنک شدن دارید.

معایب زندگی در کنیا

1.حمل و نقل

اول از همه، با یک ماشین فوق العاده نروید چون بطور ناخواسته موجب خودنمایی و جلب توجه می شود و می تواند مشکلات بزرگی برای شما ایجاد کند. اگر تصمیم به خرید ماشین دارید، ممکن است نظر شما تغییر کند خصوصا که قوانین راهنمایی و رانندگی اغلب نادیده گرفته می شوند. پس ایمن باشید و راننده استخدام کنید.

2. فساد اداری

اگرچه دولت سخت تلاش کرده است تا حجم وسیعی از فساد را کاهش دهد، اما این روند طولانی بوده است. این فرآیند بیش از هر چیز دیگری به پول مربوط می شود. رشوه گرفتن آنقدر عمل قابل قبولی بود که مانند یک بیماری بیداد می کند. برخی از افسران حتی برای پیشبرد امور یا حتی رها کردن افراد از دستگیری دروغین، خواستار پرداخت پول می‌شوند.

3. فقر

اگرچه اینجا یکی از ارزان‌ترین مکان‌ها برای زندگی در این قاره است، اما فقر همه جا را فرا گرفته است. به لطف فساد و نابرابری اقتصادی، درصد بالایی از کنیایی‌ها وجود دارند که به آن دچارند. بنابراین، این غیرمعمول نیست که فروشنده‌های زورگو سعی می‌کنند گردشگران را به خرید زیورآلات ارزان با مبالغ بالاتر وادار کنند.

4. آب

بسته به اینکه در کدام بخش از کشور زندگی می کنید، دسترسی به آب ممکن است دچار مشکل شود.
هنگام بررسی مسکن، ممکن است مدیر یا مالک به کمبود آب اشاره نکند.این چیزی است که شما باید قبل از امضای هر چیزی بررسی کنید. بهترین سناریو دسترسی به چاه نزدیک است.

5. خرید

برخلاف فروشگاه های مواد غذایی در آمریکا با راهروهای کامل به غلات، گزینه ها در کنیا می توانند بسیار محدود باشند. تقاضا ممکن است ضعیف باشد و واردات می تواند بسیار گران تر باشد. از محصولات گرفته تا لباس، داشتن یک رژیم غذایی متنوع یا تهیه کمد لباس جدید ممکن است سخت باشد.

خطرات احتمالی برای افراد مقیم کنیا

چه توریست باشید، چه مهاجرو چه محلی، مهم است که هنگام بیرون رفتن از خانه بعد از تاریکی یا تنهایی بسیار محتاط باشید. جنایات خشونت آمیز، مانند سرقت مسلحانه اتومبیل، سرقت، حملات تروریستی، حمله به خانه، و آدم ربایی، ممکن است در هر زمانی رخ دهد. پلیس محلی اغلب توانایی پاسخگویی موثر به حوادث جنایی جدی و حملات تروریستی را ندارد. خدمات فوریت های پزشکی و آتش نشانی نیز محدود است.

اگر تصمیم به سفر به کنیا دارید:

  • در مکان هایی که غربی ها تردد می کنند هوشیار باشید.
  • در برابر هرگونه تلاش برای سرقت مقاومت فیزیکی نکنید.
  • رسانه های محلی را برای رویدادهای مهم زیر نظر داشته باشید و برای تنظیم برنامه های خود آماده باشید.
  • برای خروج از کشور برنامه های اضطراری تهیه کنید. در مواقع اضطراری چک لیست مسافر را بررسی کنید ..
  • همیشه یک کپی از پاسپورت و ویزای آمریکا (در صورت وجود) همراه داشته باشید و اسناد اصلی را در مکانی امن نگهداری کنید.
  • در برنامه ثبت نام مسافر هوشمند (STEP) ثبت نام کنید تا پیام های امنیتی را دریافت کنید و در مواقع اضطراری پیدا کردن شما را آسان تر کنید.
  • وزارت امور خارجه را در فیس بوک و توییتر دنبال کنید .
  • گزارش امنیت کشور برای کنیا را مرور کنید .

مناطق مشخص شده – سطح 4:سفر نکنید

شهرستان های مرزی کنیا و سومالی (مانند ماندراواجیر و گاریسا)، مناطق ساحلی (مانند شهرستان رودخانه تانا، شهرستان لامو و مناطقی از شهرستان کلیفی در شمال مالیندی) : آدم ربایی و تروریسم.

شهرستان تورکانا (جاده از Kainuk به Lodwar) : جنایت و سرقت مسلحانه.

مناطق مشخص شده – سطح 3: در سفر تجدید نظر کنید.

محله های نایروبی ایستلی و کیبرا: جنایات خشونت آمیز، مانند سرقت مسلحانه اتومبیل، سرقت، حمله به خانه، و آدم ربایی، می تواند در هر زمانی رخ دهد.
شهرستان لایکیپیا: به دلیل تهاجمات جنایی و عملیات امنیتی، در سفر از طریق شهرستان های نیاهورو، لایکیپیا غرب و لایکیپیا شمالی تجدید نظر می کنند.

میانگین درآمد در کنیا

میانگین درآمد در کنیا حدود 1.25 دلار در ساعت است. بسیاری از مردم اینجا در فقر شدید زندگی می کنند، آنها در موقعیت هایی زندگی می کنند که شما واقعاً نمی توانید تصور کنید.

متوسط ​​درآمد ماهانه برای کنیایی‌ها با سریع‌ترین سرعت در شش سال گذشته به 20123 کرون افزایش یافت.

داده‌های اداره ملی آمار کنیا (KNBS) نشان می‌دهد که درآمد ناخالص ملی سالانه (GNI) سرانه این کشور 11.6 درصد رشد داشته و به 241,467 کرون (1,979 دلار) در سال گذشته رسیده است که از 216,337 کرون (1,773 دلار) در سال 2020 افزایش یافته است.

کار و کاریابی و اجازه کار

جستجوی شغل در کنیا به جستجوی سوزن در انبار یونجه تشبیه شده است. به سادگی تقریباً غیرممکن شده است. رقابت بسیار سخت شده است و کارفرمایان به دنبال تجربه مرتبط در موقعیت هایی هستند که به دنبال پر کردن آنها هستند.

یکی از راه های کاریابی در کنیا، از طریق ویزای کاری کنیا است. ویزاهای کار/اقامت برای افرادی در نظر گرفته شده است که باید بیش از شش ماه را در کنیا بگذرانند و می خواهند کار کنند، زندگی کنند یا داوطلب شوند. به طور معمول، مهاجران بالقوه قبل از ورود به کنیا برای ویزای کار / اقامت خود اقدام می کنند. زمان پردازش تا سه ماه طول می کشد، که انگیزه اضافی برای شروع زودهنگام فرآیند است.

این ویزاها معمولاً برای مدت یک تا دو سال با امکان تمدید هستند. بسته به نوع کاری که انجام خواهید داد، انواع مختلفی از ویزای کار/اقامت وجود دارد. ویزاها بر اساس “کلاس” سازماندهی می شوند که از “A” تا “M” متغیر است.

تقریباً هر ملیتی برای کار، زندگی و سفر در کنیا به ویزا نیاز دارد . با این حال، مردم تانزانیا و اوگاندا برای ورود به کنیا برای اقامت کوتاه مدت نیازی به ویزا ندارند. آنها می توانند از باجه های مهاجرت فرودگاه کارت بازدید کننده دریافت کنند.

اتباع خارجی که مایل به کار در کنیا هستند مجاز به کارهستند اما ملزم به دریافت مجوز کار هستند . با این حال، مجوزهای کار معمولاً فقط در مواردی اعطا می شود که کارفرما بتواند ثابت کند که انجام این کار برای کنیا مفید است و این موقعیت توسط هیچ متقاضی مناسب کنیایی نمی تواند پر شود.

این بدان معناست که افراد باید توسط شرکت یا سازمانی استخدام شوند که به طور قانونی حق فعالیت در کنیا (از جمله خوداشتغالی) را دارند و ویزای کار مربوطه را دریافت کرده باشند.

هزینه ها در کنیا

هزینه زندگی در کنیا

طبق داده های سال 2022 ، هزینه زندگی در کنیا حدود 46.6 درصد کمتر از بریتانیا و 54.4 درصد کمتر از ایالات متحده است. این امر همه چیز را از متوسط ​​هزینه اجاره در کنیا گرفته تا قبض غذا و هزینه های سفر را در برمی گیرد .

نایروبی پایتخت کنیا مرکز سیاسی این کشور و یکی از مقاصد برتر آفریقا برای فرصت های تجاری مرتبط با فناوری و نوآوری است . در کنار بازار کار امیدوار کننده و هزینه زندگی در نایروبی کم است. هزینه های زندگی در نایروبی بسیار ارزان تر از سایر شهرهای بزرگ این قاره است، از جمله قاهره، مصر، ، کامرون، و لاگوس، نیجریه.

هزینه اقامت در کنیا

مانند هر جا دیگری، هزینه اقامت در کنیا بسته به موقعیت مکانی و سبک زندگی مورد نظر شما بسیار متفاوت است. با این حال، احتمالاً هزینه ها بسیار کمتر از آن چیزی است که شما تصور می کنید. در صورت اجاره، می توانید انتظار داشته باشید که هزینه اقامت در کنیا حدود یک پنجم (18.3٪) از هزینه های ماهانه شما را تشکیل دهد. در نایروبی ، این حدود 23 درصد است. متوسط ​​اجاره بها در کنیا 74.07 درصد کمتر از بریتانیا است .

اجاره در نایروبی در سال های اخیر به طور پیوسته در حال افزایش بوده است و در نتیجه نایروبی بالاترین هزینه های اجاره را در آفریقا دارد . بخش بزرگی از دلیل این امر این است که به دلیل نابرابری عظیم ثروت، بسیاری از ساکنان باید هنگام انتخاب مسکن در پایتخت امنیت شخصی را در نظر بگیرند. اما بطورکلی اجاره در کنیا بسیار ارزان تر از سایر نقاط جهان است. اجاره یک آپارتمان یک خوابه در مرکز شهر فقط 248 دلار در ماه هزینه دارد.

یک آپارتمان در خارج از مرکز شهر حدود 139 دلار در ماه خواهد بود . اگر قصد دارید در پایتخت زندگی کنید، قیمت اجاره بها کمی بالاتر می‌رود و یک آپارتمان یک خوابه حدود 414 دلار در ماه در مرکز شهر نایروبی هزینه دارد. با این حال، اگر یک رفت و آمد کوچک برایتان مهم نیست، می توانید آپارتمان هایی را در خارج از مرکز با قیمت حدود 182 دلار در ماه پیدا کنید.

هزینه تحصیل در کنیا

هزینه تحصیل در دانشگاه کنیا بسته به دانشگاه و موضوع تحصیل شما بین 1380 تا 5000 دلار آمریکا در سال است. در همین حال، میانگین هزینه زندگی در کنیا برای یک دانشجو بین 400 تا 600 دلار آمریکا در ماه متغیر است .

کنیا تعداد زیادی از دانشجویان بین المللی را از سراسر جهان جذب می کند، با دانشگاه های قابل توجه در کنیا از جمله دانشگاه نایروبی، دانشگاه کنیاتا، دانشگاه استراثمور، دانشگاه اگرتون و دانشگاه موی. دانشگاه های کنیا بسیاری از دوره های خود را به زبان انگلیسی برگزار می کنند.

هزینه مراقبت های بهداشتی در کنیا

هزینه های مراقبت های بهداشتی دولت در کنیا در سال 2019 سرانه 83 دلار آمریکا گزارش شد که 4.59 درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل می دهد. این میزان نسبت به سال قبل 13.42 درصد افزایش داشته است.

به مهاجرانی که به کنیا مهاجرت می‌کنند توصیه می‌شود که از بیمه سلامت بین‌المللی خصوصی جامع استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که بهترین مراقبت‌های پزشکی ممکن را در حین زندگی در این کشور دریافت می‌کنند.

امنیت مالی و اقتصادی در کنیا

در سال 2021، اقتصاد با رشد 7.5 درصدی رو به رو شد، اگرچه برخی از بخش‌ها مانند گردشگری تحت فشار باقی ماندند . با این حال، رشد تولید ناخالص داخلی به 4.8 درصد در سال 2022 کاهش یافت و پیش بینی می شود که در سال 2023 به 5.0 درصد رشد کند. نرخ فقر پس از افزایش در اوایل بیماری همه گیر، روند کاهشی خود را از سر گرفته است.

بطورکلی شکاف بزرگی بین فقیر و غنی وجود دارد و تقریباً 70 درصد از خانواده‌های کنیایی به دلیل تغذیه نامناسب، ناامنی غذایی و بیماری‌های قابل پیشگیری آسیب‌پذیر هستند . بسیاری از کنیایی‌ها از نابرابری اقتصادی رنج می‌برند در حالی که نخبگان اقلیت همچنان از نیروی کار، منابع و فرصت‌های خود بهره‌برداری می‌کنند.

نظر دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.